Θέμα 26 από 64· Μετρικές επίδοσης και παράδοσης στην κυβέρνηση
Δελτίο βαθμολόγησης δημόσιας αξίας
Το δελτίο βαθμολόγησης δημόσιας αξίας (public value scorecard) προσαρμόζει το ισορροπημένο δελτίο βαθμολόγησης (balanced scorecard) των Robert Kaplan και David Norton του 1992 — που χτίστηκε για επιχειρήσεις που βελτιστοποιούν το κέρδος μέσω χρηματοοικονομικής, πελατειακής, εσωτερικής διαδικαστικής και μάθησης-και-ανάπτυξης οπτικής — σε οργανισμούς των οποίων το τελικό αποτέλεσμα είναι μια αποστολή και όχι ένα περιθώριο κέρδους. Αναγκάζει έναν δημόσιο φορέα να αναφέρει την επίδοση σε πολλές μη αναγώγιμες διαστάσεις ταυτόχρονα, αντί να συμπιέζει τα πάντα σε έναν αριθμό που κρύβει τους συμβιβασμούς.
Γιατί έχει σημασία
Το αρχικό επιχείρημα των Kaplan και Norton, στο Harvard Business Review, ήταν ότι ένας μοναδικός χρηματοοικονομικός δείκτης είναι υστερούν δείκτης που δεν σας λέει τίποτα για το γιατί θα αλλάξει η επίδοση το επόμενο τρίμηνο. Στον ιδιωτικό τομέα η λύση ήταν τέσσερις συνδεδεμένες οπτικές. Στην κυβέρνηση, το «στρατηγικό τρίγωνο» του Mark Moore (από το Creating Public Value, 1995) προσφέρει την ισοδύναμη δομή: μια υπηρεσία πρέπει ταυτόχρονα να παραδίδει δημόσια αξία (το αποτέλεσμα της αποστολής), να διατηρεί νομιμοποίηση και υποστήριξη (πολιτική και δημόσια στήριξη) και να είναι επιχειρησιακά εφικτή (υλοποιήσιμη με τους πόρους και τις ικανότητες που πράγματι διατίθενται). Το Balanced Scorecard: Step-by-Step for Government and Nonprofit Agencies (2003) του Paul Niven είναι το πρακτικό εγχειρίδιο για τη μετάφραση των τεσσάρων κουτιών των Kaplan και Norton σε αυτό το τρίγωνο — συνήθως μετονομάζοντας το «χρηματοοικονομικό» σε «διαχείριση πόρων», τοποθετώντας την «αποστολή» στην κορυφή αντί για την «αξία μετόχων» στη βάση, και αντιμετωπίζοντας τις οπτικές πελατών και ενδιαφερομένων ως ισότιμες και όχι υποδεέστερες του κέρδους. Ο λόγος που αυτό έχει σημασία για μια ομάδα παράδοσης είναι ότι μια δημόσια ψηφιακή υπηρεσία που κρίνεται μόνο με χρηματοοικονομικό δείκτη ή δείκτη αποδοτικότητας (ας πούμε κόστος ανά συναλλαγή) θα υποεπενδύει συστηματικά στις διαστάσεις νομιμοποίησης και αποτελέσματος που ο χρηματοοικονομικός δείκτης δεν μπορεί να δει.
Τα μαθηματικά
Το δελτίο βαθμολόγησης δημόσιας αξίας είναι πλαίσιο, όχι τύπος, αλλά η δομή του είναι σταθερή και αξίζει να αναπαραχθεί ακριβώς:
Οπτική Ερώτημα του δημόσιου τομέα Παράδειγμα δείκτη
--------------------------------------------------------------------------------
Αποστολή / Επιτυγχάνουμε τη δημόσια αξία που Δείκτης πληθυσμιακού
αποτελέσματα υπάρχουμε να δημιουργήσουμε; αποτελέσματος
(βλ. outcomes-vs-outputs)
Διαχείριση Χρησιμοποιούμε το δημόσιο χρήμα Κόστος ανά αποτέλεσμα,
πόρων αποδοτικά και εντός εξουσιοδοτημένων απόκλιση προϋπολογισμού
ορίων;
Πελάτης / χρήστης Μπορούν οι χρήστες και οι πολίτες να Ποσοστό ολοκλήρωσης,
έχουν πρόσβαση και να ωφελούνται από ικανοποίηση
την υπηρεσία;
Νομιμοποίηση / Μας υποστηρίζουν ακόμη οι πολιτικοί Δείκτες εμπιστοσύνης, ευρήματα
υποστήριξη εντολείς, οι φορείς εποπτείας και το ελέγχου, παράπονα που έγιναν
κοινό; δεκτά
Εσωτερική Έχουμε την ικανότητα και τη διαδικασία Εναλλαγή προσωπικού, χρόνος
διαδικασία / για να συνεχίσουμε να βελτιωνόμαστε; κύκλου, ηλικία υπολοίπου
μάθηση
Ένα υπερασπίσιμο δελτίο βαθμολόγησης αναφέρει 3–5 δείκτες ανά οπτική, επιλεγμένους ώστε
καμία οπτική να μην μπορεί να παραποιηθεί χωρίς η ζημιά να εμφανιστεί σε άλλη.
Επεξεργασμένο παράδειγμα
Τμήμα κοινωνικής φροντίδας ενηλίκων τοπικής αρχής: ένα δελτίο βαθμολόγησης για μια υπηρεσία αποκατάστασης (βραχυπρόθεσμη υποστήριξη για να ανακτήσουν οι άνθρωποι την ανεξαρτησία τους μετά από νοσηλεία) αναφέρει:
Αποστολή: 68% των χρηστών της υπηρεσίας δεν χρειάζονται πλέον συνεχή φροντίδα
μετά από 6 εβδομάδες (στόχος 65%)
Πόροι: κόστος ανά ολοκληρωμένο επεισόδιο αποκατάστασης = £1.850
(παραδοχή προϋπολογισμού £2.000)
Πελάτης: ικανοποίηση χρηστών 82%, μέση αναμονή έναρξης υπηρεσίας 4,1 ημέρες
Νομιμοποίηση: 3 παράπονα που έγιναν δεκτά ανά 1.000 επεισόδια· το συμβούλιο
προστασίας ενηλίκων βαθμολογεί την υπηρεσία «καλή»
Διαδικασία: ποσοστό κενών θέσεων προσωπικού 14%, μέσο φορτίο υποθέσεων 23
(ασφαλές ανώτατο όριο φορτίου: 25)
Διαβασμένοι μεμονωμένα, οι αριθμοί της αποστολής και της διαχείρισης πόρων μοιάζουν με μια απλή ιστορία επιτυχίας: κάτω από τον προϋπολογισμό και πάνω από τον στόχο αποτελέσματος. Διαβασμένοι μαζί με τη γραμμή της διαδικασίας, το ποσοστό κενών θέσεων 14% έναντι ορίου φορτίου 25 δείχνει ότι το καλό αποτέλεσμα αγοράζεται λειτουργώντας κοντά σε μη ασφαλή επίπεδα στελέχωσης — μια προειδοποίηση που ο αριθμός της αποστολής μόνος του δεν θα έφερνε ποτέ στο φως, και ακριβώς ο τρόπος αποτυχίας που προσκαλεί ένα KPI μίας οπτικής (βλ. δείκτες KPI του δημόσιου τομέα).
Σύνδεση με τη μηχανική λογισμικού
Για μια ομάδα που χτίζει ένα εσωτερικό ή δημόσιο ταμπλό, το δελτίο βαθμολόγησης είναι άμεσο επιχείρημα κατά ενός μοναδικού widget «βαθμολογίας υγείας»: χτίστε ένα πάνελ ανά οπτική, και αντισταθείτε στην πίεση του προϊόντος να τα συνθέσετε σε έναν σηματοδότη, επειδή το βήμα της σύνθεσης είναι ακριβώς εκεί που καταστρέφονται οι πληροφορίες του συμβιβασμού. Αντιστοιχεί επίσης καθαρά στις δομές OKR των ομάδων προϊόντος: ένα OKR αποστολής χωρίς ζευγαρωμένο OKR διαχείρισης πόρων ή διαδικασίας αναπαράγει τον τρόπο αποτυχίας του μοναδικού δείκτη εναντίον του οποίου έγραφαν οι Kaplan και Norton το 1992. Βλ. δημόσια αξία για τη θεωρία του Moore για το τι πρέπει πράγματι να περιέχει το κουτί της «αποστολής», και δείκτες εμπιστοσύνης και νομιμοποίησης για το πώς να συμπληρωθεί η οπτική της νομιμοποίησης με πραγματικούς δείκτες με πηγές και όχι με ένα υποκατάστατο που κανείς δεν μπορεί να υπερασπιστεί.
Παγίδες
- Η συμπίεση του δελτίου σε μία βαθμολογία: ο μέσος όρος τεσσάρων οπτικών σε έναν αριθμό επαναφέρει ακριβώς το πρόβλημα — μια κακή βαθμολογία νομιμοποίησης που καλύπτεται από μια καλή βαθμολογία διαχείρισης πόρων — που το δελτίο υπάρχει για να αποτρέψει.
- Η αντιγραφή της «χρηματοοικονομικής» οπτικής του ιδιωτικού τομέα αυτούσιας: η οπτική διαχείρισης πόρων ενός δημόσιου φορέα αφορά το να μένει εντός εξουσιοδοτημένων, συχνά δεσμευμένων, προϋπολογισμών, όχι τη μεγιστοποίηση εσόδων — η μετονομασία του Niven δεν είναι καλλωπιστική.
- Η επιλογή δεικτών που η ομάδα-ιδιοκτήτης του δελτίου μπορεί να μετακινήσει μονομερώς: ένας δείκτης νομιμοποίησης που προέρχεται από την ίδια ομάδα που κρίνει (π.χ. αυτοαναφερόμενος χειρισμός παραπόνων) δεν είναι ανεξάρτητο τεκμήριο.
- Η κατασκευή του δελτίου μία φορά και η μη αναθεώρηση βαρών ή δεικτών: οι Kaplan και Norton προέβλεπαν ετήσια στρατηγική αναθεώρηση· ένα δελτίο παγωμένο για χρόνια απομακρύνεται από την αποστολή που χτίστηκε να παρακολουθεί.
Πηγές
- Robert S. Kaplan και David P. Norton, «The Balanced Scorecard: Measures That Drive Performance,» Harvard Business Review, Ιανουάριος–Φεβρουάριος 1992.
- Paul R. Niven, Balanced Scorecard: Step-by-Step for Government and Nonprofit Agencies, Wiley, 2003.
- Mark H. Moore, Creating Public Value: Strategic Management in Government, Harvard University Press, 1995.