Θέμα 61 από 64· Σύνδεση με τη μηχανική λογισμικού και την ψηφιακή παράδοση

Συνολικό κόστος ιδιοκτησίας (TCO) στην κυβερνητική πληροφορική

Το συνολικό κόστος ιδιοκτησίας (total cost of ownership) είναι το πλήρες κόστος κύκλου ζωής ενός συστήματος — η απόκτηση συν κάθε έτος λειτουργίας του — προεξοφλημένο σε κοινή ημερομηνία. Στην κυβερνητική πληροφορική, το πιο αξιόπιστο σφάλμα πρόβλεψης είναι η σύγκριση προμηθευτών ή επιλογών μόνο με βάση την τιμή απόκτησης, ενώ η λειτουργία και η συντήρηση αντιπροσωπεύουν συνήθως κάπου μεταξύ του μισού και των τεσσάρων πέμπτων του λογαριασμού ζωής.

Γιατί έχει σημασία

Το Green Book του HM Treasury απαιτεί η οικονομική περίπτωση σε κάθε επιχειρηματική περίπτωση Five Case Model να καλύπτει το κόστος ολόκληρης της ζωής, όχι μόνο τις κεφαλαιουχικές δαπάνες — ωστόσο το National Audit Office έχει επανειλημμένα βρει υπουργεία να εγκρίνουν επενδύσεις πληροφορικής βάσει ελλιπούς ή αισιόδοξης πρόβλεψης λειτουργικού κόστους, για να ανακαλύψουν το πραγματικό λειτουργικό κόστος μόνο όταν το σύστημα είναι σε λειτουργία και η γραμμή κεφαλαιουχικού προϋπολογισμού έχει κλείσει. Ο Κώδικας Πρακτικής Τεχνολογίας (Technology Code of Practice) του Government Digital Service και του Central Digital and Data Office (https://www.gov.uk/guidance/the-technology-code-of-practice) ωθεί τα υπουργεία προς το cloud και την κοινή φιλοξενία εν μέρει επειδή κάνει το συνεχές κόστος ορατό και συγκρίσιμο, αντί να είναι θαμμένο μέσα σε έναν μοναδικό αριθμό κεφαλαιουχικής προμήθειας που φαίνεται ελκυστικά χαμηλός κατά την έγκριση και ακριβά λάθος τρία χρόνια αργότερα.

Τα μαθηματικά

TCO = Κόστος απόκτησης + Σ(t=1..N) Ετήσιο λειτουργικό κόστος_t / (1+r)^t
      − υπολειμματική αξία (προεξοφλημένη)

r = τυπικός κοινωνικός προεξοφλητικός συντελεστής HM Treasury Green Book, 3,5%/έτος
    (φθίνουσα κλίμακα συντελεστή για ορίζοντες πέραν των 30 ετών)

Συνιστώσες λειτουργικού κόστους: φιλοξενία/αδειοδότηση, υποστήριξη και συντήρηση,
επιδιορθώσεις ασφάλειας και συμμόρφωση, χρόνος προσωπικού, προγραμματισμένη ανανέωση/μετάβαση

Βλ. κοινωνικός προεξοφλητικός συντελεστής για το γιατί έχει σημασία ο συντελεστής προεξόφλησης σε μια τυπική διάρκεια ζωής συστήματος 5–10 ετών, και κατασκευή έναντι αγοράς στην κυβέρνηση για το πώς το TCO τροφοδοτεί μια απόφαση κατασκευής/αγοράς.

Επεξεργασμένο παράδειγμα

Ένα υπουργείο συγκρίνει δύο συστήματα διαχείρισης υποθέσεων σε ορίζοντα 5 ετών με προεξοφλητικό συντελεστή 3,5% του Green Book.

Σύστημα Α: κεφάλαιο £3.500.000, λειτουργικά £250.000/έτος
Σύστημα Β: κεφάλαιο £1.800.000 (φαίνεται φθηνότερο), λειτουργικά £650.000/έτος
           (βαρύτερη υποστήριξη προμηθευτή και βάρος ενσωμάτωσης)

Αφελής σύγκριση μόνο στο κεφάλαιο: νικά το Β, £1,8M < £3,5M.

Άθροισμα συντελεστών προεξόφλησης, 5 έτη στο 3,5%: 0,966+0,934+0,902+0,871+0,842 ≈ 4,515

TCO_A = 3.500.000 + 250.000 × 4,515 = 3.500.000 + 1.128.750 = £4.628.750
TCO_B = 1.800.000 + 650.000 × 4,515 = 1.800.000 + 2.934.750 = £4.734.750

Το TCO αναστρέφει την αφελή απόφαση: το Σύστημα Β είναι οριακά ακριβότερο σε πέντε έτη μόλις το λειτουργικό κόστος προεξοφληθεί και αθροιστεί, επειδή το μερίδιο των λειτουργικών στο κόστος ζωής του είναι 62% (2.934.750 / 4.734.750) έναντι 24% του Συστήματος Α — συγκεκριμένο παράδειγμα του ευρήματος «η συντήρηση είναι η πλειονότητα του λογαριασμού», που κρύβεται εντελώς από τη σύγκριση τιμών ετικέτας.

Σύνδεση με τη μηχανική λογισμικού

Το TCO είναι ο αριθμός που πρέπει να πειθαρχεί κάθε απόφαση κατασκευής έναντι αγοράς και κάθε περίπτωση αποπληρωμής τεχνικού χρέους, επειδή ο τόκος του χρέους και η αναβαλλόμενη συντήρηση είναι και οι δύο γραμμές λειτουργικού κόστους που ανήκουν στο ίδιο προεξοφλημένο σύνολο, είτε τις παρακολουθούσε κάποιος είτε όχι. Οι μηχανικοί που προτείνουν μια επιλογή πλατφόρμας ή προμηθευτή πρέπει να παρουσιάζουν τον πλήρη πίνακα TCO, όχι την τιμή προμήθειας, επειδή η τιμή προμήθειας είναι ακριβώς ο αριθμός στον οποίο η οικονομική περίπτωση του Green Book σχεδιάστηκε να σταματήσει τα υπουργεία από το να βασίζονται μόνο. Το TCO είναι επίσης ο έντιμος παρονομαστής για τις κρίσεις αξίας για τα χρήματα — η VFM συγκρίνει όφελος με κόστος, και μια υποτιμημένη γραμμή κόστους φουσκώνει κάθε λόγο VFM στην επιχειρηματική περίπτωση.

Παγίδες

  • Σύγκριση μόνο κεφαλαίου: το πιο συνηθισμένο σφάλμα προμήθειας — η σύγκριση τιμών καταλόγου προμηθευτών χωρίς ταιριαστή πρόβλεψη λειτουργικού κόστους για κάθε επιλογή.
  • Ο αποκλεισμός κοστών εξόδου και μετάβασης: η εξαγωγή δεδομένων στη λήξη της σύμβασης, η επανα-πλατφόρμα και οι ποινές δέσμευσης προμηθευτή είναι πραγματικές γραμμές TCO που σπάνια εμφανίζονται στην αρχική επιχειρηματική περίπτωση.
  • Ο αποκλεισμός κόστους ασφάλειας και συμμόρφωσης: ο ρυθμός επιδιορθώσεων, η ανανέωση διαπίστευσης και το κόστος ελέγχου κλιμακώνονται με την ηλικία και την πολυπλοκότητα του συστήματος — βλ. αξία κυβερνοασφάλειας δημόσιου τομέα — και παραλείπονται ρουτινιάρικα από την πρόβλεψη λειτουργικών.
  • Αδιακανόνιστη σύγκριση μεταξύ επιλογών με διαφορετικά προφίλ κόστους: η σύγκριση μιας επιλογής βαριάς σε κεφάλαιο με μια βαριά σε λειτουργικά χωρίς προεξόφληση ευνοεί συστηματικά όποια επιλογή τυχαίνει να μεταθέτει περισσότερο κόστος σε μεταγενέστερα έτη.

Πηγές