موضوع 45 از 64· ارزش عمومی در دولت دیجیتال

دولت به‌مثابه پلتفرم (GaaP)

دولت به‌مثابه پلتفرم راهبرد ساختن مؤلفه‌های مشترک و بازاستفاده‌پذیر، مثل خدمت اعلان‌رسانی، خدمت پرداخت و خدمت هویت، یک بار و به‌صورت متمرکز است، تا صدها خدمت دولتی به‌جای ساختن مؤلفهٔ اختصاصی خود از آن‌ها استفاده کنند. این راهبرد زیرساخت دیجیتال عمومی را مسئله‌ای از اقتصاد پلتفرم بازتعریف می‌کند: ارزش در هیچ یکی از یکپارچه‌سازی‌ها نیست، بلکه در این است که هزینهٔ نهایی تیمِ بعدی که آن را می‌پذیرد به صفر نزدیک شود.

چرا اهمیت دارد

GDS این راهبرد را در انتشارات 2015 خود با عنوان «دولت به‌مثابه پلتفرم» رسماً مطرح کرد و استدلال کرد دولت قابلیت‌های یکسانی، مانند دریافت پرداخت، اطلاع‌رسانی به کاربر، احراز هویت و جست‌وجوی نشانی، را جداگانه در خدمت پس از خدمت می‌ساخته و هر یک بار تدارکات، ارزیابی امنیتی و پشتیبانی مستمر خود را حمل می‌کرده است. جایگزین، شمار اندکی پلتفرم مشترک بود که یک بار با استاندارد بالا ساخته شود و همه‌جا بازاستفاده شود: GOV.UK Notify برای ارسال ایمیل، پیامک و نامه، GOV.UK Pay برای دریافت پرداخت برخط، و GOV.UK One Login (جانشین برنامهٔ هویت پیشین GOV.UK Verify) برای احراز هویت. مقیاسی که این پلتفرم‌ها به آن رسیده‌اند روشن‌ترین شاهد موفقیت راهبرد است: GOV.UK Pay بیش از £10 میلیارد تراکنش را در حدود 1,800 خدمت جداگانه پردازش کرده است، و در حالی که پردازش نخستین £1 میلیارد حدود چهار سال طول کشید، اکنون همین مقدار را در حدود پنج ماه پردازش می‌کند؛ GOV.UK Notify بیش از 9 میلیارد پیام را از طرف بیش از 1,500 سازمان دولتی فرستاده است. هر یک از این خدمات پذیرنده از ساختن، ایمن‌سازی و نگهداری درگاه پرداخت یا خط لولهٔ پیام‌رسانی خود بی‌نیاز شد.

ریاضیات

هزینهٔ ساخت به‌ازای هر خدمت (بدون پلتفرم) = N خدمت × هزینهٔ ساخت،
  ارزیابی امنیتی و اجرای یک سامانهٔ پرداخت/اعلان/هویت

هزینهٔ پلتفرم = هزینهٔ ثابت ساخت پلتفرم
              + هزینهٔ نهایی به‌ازای هر خدمت پذیرنده (یکپارچه‌سازی،
                پیکربندی، پشتیبانی مستمر تیم پلتفرم)

بازاستفاده زمانی سربه‌سر می‌شود که:
  هزینهٔ ساخت پلتفرم < N × (هزینهٔ ساخت به‌ازای هر خدمت − هزینهٔ نهایی
  یکپارچه‌سازی)

برای پلتفرم بالغ، هزینهٔ نهایی به‌ازای هر پذیرندهٔ اضافی به خودِ کارمزد
تراکنش/پیام نزدیک می‌شود — هزینهٔ ثابت در کل مجموعهٔ دولت مستهلک می‌شود،
نه در بودجهٔ یک وزارتخانه، و به همین دلیل مؤلفه‌های GaaP معمولاً
به‌صورت متمرکز تأمین مالی می‌شوند، نه اینکه با بازیافت کامل هزینه
از پذیرندگان نخستین دریافت شوند.

مثال عملی

شورای محلی که به‌جای ساختن درگاه پرداخت GOV.UK Pay را می‌پذیرد:

برآورد ساخت اختصاصی:
  کار انطباق PCI-DSS + یکپارچه‌سازی + نگهداری مستمر
  ≈ £85,000 ساخت + £22,000 در سال نگهداری

پذیرش GOV.UK Pay:
  تلاش یکپارچه‌سازی ≈ £12,000 (زمان توسعه‌دهنده)
  کارمزد تراکنش: پرداخت‌های کارتیِ دولت به شهروند معمولاً با
  درصدی اندک + کارمزد ثابت به‌ازای هر تراکنش محاسبه می‌شود و
  بار جداگانهٔ PCI-DSS بر دوش شورا نیست
  ≈ £12,000 یک‌باره، هزینهٔ مستمر متغیر با حجم، نه ثابت

صرفه‌جویی سال اول ≈ £85,000 − £12,000 = £73,000، پیش از احتساب
£22,000 در سال نگهداریِ اجتناب‌شده و ریسک انطباقِ اجتناب‌شده از
نگهداری داده‌های کارت در سامانهٔ تحت اداره شورا — این دستهٔ دوم همان
ارزش امنیتی است که در public-sector-cybersecurity-value آمده است.

این £73,000 را در حدود 1,800 خدمتی ضرب کنید که اکنون از GOV.UK Pay استفاده می‌کنند؛ هزینهٔ ساختِ اجتناب‌شدهٔ تجمیعی در سراسر دولت به صدها میلیون می‌رسد، یعنی ارزش راهبرد در اقتصاد پلتفرم است، نه هیچ یکپارچه‌سازی منفرد.

پیوند با مهندسی نرم‌افزار

دولت به‌مثابه پلتفرم استدلالی مستقیم برای ساخت یا خرید در دولت است: وقتی مؤلفه‌ای مشترک، ارزیابی‌شده و خوب‌اداره‌شده وجود دارد، ساخت نمونهٔ اختصاصی معادل به‌ندرت انتخاب بهتری از نظر ارزش در برابر هزینه است و تقریباً بنا به تعریف نکتهٔ 13 استاندارد خدمات دیجیتال («از استانداردهای باز، مؤلفه‌ها و الگوهای مشترک استفاده کنید و در آن‌ها مشارکت کنید») را نقض می‌کند. همچنین شکل هزینهٔ کل مالکیت در فناوری اطلاعات دولتی را تغییر می‌دهد: پذیرش پلتفرم یک ردیف بزرگ سرمایه‌ای و نگهداری را با هزینهٔ عملیاتی کوچک‌تر و وابسته به مصرف معاوضه می‌کند که پیش‌بینی‌اش آسان‌تر است و اگر خدمتی کنار گذاشته شود، حذف بودجه‌اش هم آسان‌تر است. بازاستفادهٔ باز از مؤلفه‌ها همتایی در ارزش داده‌های باز دارد: هر دو راهبردهایی‌اند برای اینکه آنچه دولت یک بار تولید می‌کند زیرساخت مشترک باشد، نه دارایی یک وزارتخانه.

دام‌ها

  • بازسازی پنهان: تیم‌ها بی‌سروصدا یکپارچه‌سازی پرداخت یا اعلان خود را می‌سازند چون فرایند آشنایی با پلتفرم کندتر از انجام آن توسط خودشان است؛ مشکلی از اصطکاک حکمرانی، نه فناوری، که بی‌صدا اقتصاد بازاستفاده‌ای را که کل راهبرد به آن وابسته است می‌فرساید.
  • کم‌بودجه ماندن تیم پلتفرم نسبت به ارزشی که می‌آفریند: ارزش به وزارتخانه‌های مصرف‌کننده می‌رسد و هزینه بر دوش تیم پلتفرم است، که مگر تأمین مالی متمرکز و محافظت‌شده باشد، خطر کم‌سرمایه‌گذاری مزمن می‌آفریند، گونه‌ای از تراژدی مشاع.
  • سنجش موفقیت پلتفرم فقط با مصرف: ارقام پذیرش (خدمات واردشده، پیام‌های فرستاده‌شده) شاخصی پیشرو است، نه اثبات ارزش؛ آزمون واقعی همان محاسبهٔ هزینهٔ ساخت و ریسکِ اجتناب‌شده در بالاست.
  • هم‌معنا گرفتن «پلتفرم» با «یکپارچه‌بنا (monolith)»: مؤلفه‌های GaaP موفق‌اند چون هر یک یک کار را با رابطی باریک و پایدار خوب انجام می‌دهد؛ بسته‌بندی قابلیت‌های نامرتبط در یک «پلتفرم» مشکل ساخت اختصاصی را در مقیاسی دیگر بازمی‌آفریند.

منابع