موضوع 4 از 64· مبانی ارزش عمومی

نرخ تنزیل اجتماعی

نرخ تنزیل اجتماعی هزینه‌ها و فایده‌های آینده را به ارزش امروز تبدیل می‌کند تا برنامه‌هایی که بازدهشان در طول دهه‌ها پخش است بر مبنایی مشترک مقایسه شوند. Green Book خزانه‌داری بریتانیا (HM Treasury) جدولی نزولی را الزامی می‌کند که برای 30 سال نخست بر 3.5٪ لنگر می‌اندازد و بر فرمول رمزی (Ramsey) استوار است — عددی مشخص و قابل استناد که هرگاه در تعهدات بلندافق مانند سیاست اقلیمی یا زیرساخت به کار می‌رود به مناقشه‌ای زنده‌ی سیاسی و اخلاقی بدل می‌شود.

چرا اهمیت دارد

یک پوند فایده که 30 سال دیگر دریافت می‌شود با یک پوند فایده‌ی امروز برابر نیست؛ دلیلش تا حدی ترجیح زمانی محض است (مردم و جوامع چیزهای خوب را زودتر ترجیح می‌دهند) و تا حدی رشد (انتظار می‌رود جامعه‌ی آینده ثروتمندتر باشد، پس یک پوند در حاشیه برایش کمتر اهمیت دارد). Annex 6 در Green Book نرخ تنزیل استاندارد بریتانیا را از فرمول رمزی استخراج می‌کند، با ترکیب نرخ ترجیح زمانی محض، نرخ رشد مورد انتظار مصرف و کشش مطلوبیت نهایی مصرف، و نرخ منتشرشده‌ی 3.5٪ در سال برای سال‌های 0 تا 30 را می‌دهد که در جدولی منتشرشده برای سال 31 به بعد کاهش می‌یابد (تا 1٪ برای سال‌های 301 به بعد). این جدول دقیقاً به این دلیل وجود دارد که 3.5٪ ثابتِ مرکب‌شده در طول یک قرن تقریباً هر فایده‌ی بلندافقی — سیل‌بندی که 80 سال دیگر جان نجات می‌دهد، کاهش کربنی که 100 سال دیگر از آسیب جلوگیری می‌کند — را از نظر ارزش حال ناچیز نشان می‌دهد، نتیجه‌ای اخلاقی که خزانه‌داری برای تصمیم‌های زیرساختی و محیط‌زیستیِ واقعاً بلندعمر نامعقول دانست.

نرخ تنزیل درست به این دلیل محل مناقشه است که انتخابش پارامتری فنیِ خنثی نیست: داوری‌ای را رمزگذاری می‌کند درباره‌ی این‌که جامعه امروز چقدر باید برای کسانی که هنوز متولد نشده‌اند فدا کند. گزارش استرن درباره‌ی اقتصاد تغییرات اقلیمی (2006) نرخ تنزیلی نزدیک به صفر (ترجیح زمانی محض حدود 0.1٪) به کار برد و استدلال کرد تنزیل رفاه نسل‌های آینده با چیزی نزدیک به نرخ‌های بازار از نظر اخلاقی دفاع‌ناپذیر است وقتی آسیب (تغییر اقلیمی فاجعه‌بار) بازگشت‌ناپذیر است. منتقدان — به‌ویژه ویلیام نوردهاوس — استدلال کردند نرخ نزدیک به صفر استرن با موجه نشان دادن تقریباً هر هزینه‌ی کنونی در برابر فایده‌ی آینده‌ای که به‌ندرت تنزیل شده، مورد هزینه‌ی فوری اقلیمی را بزرگ‌نمایی می‌کند. اختلاف بر سر ریاضیات نبود؛ بر سر این بود که چارچوب اخلاقیِ چه کسی باید نرخ را تعیین کند، و همچنان نمونه‌ی استاندارد برای نشان دادن این است که نرخ تنزیل انتخابی سیاستی است، نه صرفاً ورودی بیمه‌سنجی.

ریاضیات

فرمول رمزی که نرخ Green Book بر آن استوار است:

r = ρ + η·g

where:
  r = social discount rate
  ρ = rate of pure time preference (impatience + catastrophe risk)
  η = elasticity of marginal utility of consumption
  g = expected annual growth rate of per-capita consumption

جدول نزولی Green Book (Annex 6، توضیحی — برای جدول منتشرشده‌ی دقیق ویرایش جاری را بررسی کنید):

Years 0–30:    3.5%
Years 31–75:   3.0%
Years 76–125:  2.5%
Years 126–200: 2.0%
Years 201–300: 1.5%
Years 301+:    1.0%

ارزش حال یک مبلغ آینده:

PV = FV / (1 + r)^t

مثال عملی

طرح سیل‌بند: پروژه‌ای در سال 40 مبلغ 10 میلیون پوند خسارت سیل اجتناب‌شده فراهم می‌کند.

با نرخ ثابت 3.5٪: PV = 10,000,000 / (1.035)^40 ≈ 2.52 میلیون پوند — فایده کوچک به نظر می‌رسد.

با جدول نزولی Green Book (3.5٪ برای سال‌های 0 تا 30 و 3.0٪ پس از آن)، محاسبه برای 30 سال نخست با 3.5٪ و برای سال‌های 31 تا 40 با 3.0٪ مرکب می‌شود:

PV = 10,000,000 / [(1.035)^30 × (1.03)^10]
   = 10,000,000 / [2.807 × 1.344]
   ≈ 10,000,000 / 3.773
   ≈ £2.65 million

جدول نزولی ارزش حال فایده‌های بلندافق را در قیاس با نرخ ثابتِ بالا اندکی افزایش می‌دهد — هدف صریح جدول همین است، زیرا 3.5٪ ثابت برای یک قرن، فایده‌ی 100 میلیون پوندیِ سال 100 را به کمتر از 3.3 میلیون پوند تنزیل می‌کرد.

زیرساخت دیجیتال: مهاجرت ابری دولتی با هزینه‌ی 4 میلیون پوند در حال حاضر انتظار می‌رود 500,000 پوند در سال هزینه‌ی نگهداری سامانه‌ی قدیمی را به مدت 15 سال حذف کند. با 3.5٪، ارزش حال آن اقساط (annuity) تقریباً 500,000 × 11.52 (ضریب اقساط 15 ساله با 3.5٪) ≈ 5.76 میلیون پوند است — به‌روشنی بیش از هزینه‌ی 4 میلیون پوند، موردی با ارزش خالص حال مثبت که با نرخ بالاتر و ساده‌انگارانه انتخاب‌شده به‌مراتب ضعیف‌تر به نظر می‌رسید (با 7٪ همان ضریب به حدود 9.11 می‌رسد و 4.56 میلیون پوند می‌دهد، که هنوز مثبت است اما با حاشیه‌ای بسیار نازک‌تر).

پیوند با مهندسی نرم‌افزار

بیشتر پرونده‌های کسب‌وکار نرم‌افزاری 3 تا 5 سال را پوشش می‌دهند، یعنی کاملاً درون باند ثابت 3.5٪، پس جدول نزولی به‌ندرت مستقیماً اثر می‌گذارد — اما انضباط زیربنایی برای هر سرمایه‌گذاری فناوریِ دولتی با عمر دارایی طولانی (پلتفرم ملی، برنامه‌ی زیرساخت داده، قرارداد چنددهه‌ای) مهم است:

  • نرخ منتشرشده‌ی Green Book را به کار ببرید، نه «نرخ مانع» (hurdle rate) داخلیِ وام‌گرفته از مالیه‌ی خصوصی؛ حسابرسان و بازبینان خزانه‌داری جدول استاندارد را انتظار دارند.
  • برای فایده‌هایی که سال‌ها بعد محقق می‌شوند (صرفه‌جویی بلندمدت نگهداری یک پلتفرم، ارزش انباشته‌ی اکوسیستم داده‌ی باز — نک. ارزش داده‌ی باز)، انتخاب تنزیل می‌تواند پرونده‌ی کسب‌وکار را از مثبت به منفی بچرخاند؛ نرخ و افق را فرض‌های صریح کنید، نه پیش‌فرض‌های پنهان.
  • این موضوع مستقیماً به ارزیابی Green Book — مدل پنج‌پروندگی که رسماً جریان نقدی تنزیل‌شده می‌طلبد — و به ارزش‌گذاری رفاه مربوط می‌شود، جایی که همین پرسش تنزیل برای فایده‌های رفاهیِ غیرپولی پیش می‌آید.
  • همچنین نک. عدالت بین‌نسلی و تنزیل پایداری برای مناظره‌ی استرن در برابر نوردهاوس که ویژه‌ی سرمایه‌گذاری فناوری محیط‌زیستی و اقلیمی به کار رفته است.

دام‌ها

  • استفاده از نرخ ثابت برای افق‌های بسیار بلند. جدول نزولی Green Book دقیقاً به این دلیل وجود دارد که نرخ ثابت فایده‌های واقعاً بلندعمر را کم‌برآورد می‌کند؛ بررسی کنید کدام باند اعمال می‌شود، نه این‌که در سراسر به 3.5٪ پیش‌فرض بروید.
  • خنثی دانستن اخلاقی نرخ تنزیل. مناقشه‌ی استرن-نوردهاوس نشان می‌دهد نرخ داوری ارزشی درباره‌ی نسل‌های آینده را رمزگذاری می‌کند؛ تغییر آن تعیین می‌کند کدام برنامه‌ها موجه به نظر برسند، پس باید بیان و از آن دفاع شود، نه آن‌که در پیش‌فرض صفحه‌گسترده پنهان بماند.
  • خلط نرخ تنزیل اجتماعی با هزینه‌ی سرمایه‌ی خصوصی. هزینه‌های استقراض دولت و نرخ‌های مانع بخش خصوصی با نرخ اجتماعیِ برگرفته از رمزی مفاهیمی متفاوت‌اند، و جایگزین کردن یکی به‌جای دیگری در ارزیابی عمومی معمولاً نتیجه را به سود بازده‌های کوتاه‌مدت مخدوش می‌کند.
  • تنزیل ناهماهنگ جریان‌های نقدی حقیقی و اسمی. نرخ Green Book نرخی حقیقی (تعدیل‌شده با تورم) است؛ تنزیل جریان‌های نقدی اسمی با آن، ارزش‌های حال را به‌طور محسوس کم‌برآورد می‌کند.

منابع