موضوع 18 از 64· ارزش اجتماعی و سنجش اثر

نظریه‌ی تغییر

نظریه‌ی تغییر مسیر علّیِ صریح و عقب‌نگاشت‌شده از یک هدف بلندمدت به پیش‌شرط‌ها و فعالیت‌هایی است که برای دستیابی به آن باید وجود داشته باشند، همراه با فرض‌هایی که هر حلقه را به بعدی پیوند می‌دهند. ساختن آن با شروع از پیامد مطلوب و پرسیدن مکرر «برای آن‌که این رخ دهد، بلافاصله پیش از آن چه چیزی باید برقرار باشد؟» انجام می‌شود، تا به فعالیت‌هایی برسید که واقعاً می‌توانید تحویل دهید — که خلاف جهت مدل منطقی است، و دلیل مکمل بودن آن دو و جایگزین یکدیگر نبودنشان.

چرا اهمیت دارد

روش عقب‌نگاشت را Center for Theory of Change و ActKnowledge صورت‌بندی کردند، بر پایه‌ی کار کارول ویس (Carol Weiss)، ارزیاب برنامه، درباره‌ی صریح‌کردن فرض‌های برنامه تا به‌جای پذیرش کورکورانه آزموده شوند. ارزیابی کمک‌هزینه در بریتانیا این رویکرد را مستقیماً جذب کرده است: Magenta Book خزانه‌داری بریتانیا (HM Treasury) نظریه‌ی تغییر را نقطه‌ی آغاز هر طرح ارزیابی می‌داند، و حامیانی مانند National Lottery Community Fund از متقاضیان می‌خواهند پیش از تأمین مالی پیشنهاد، آن را بیان کنند. دلیل اهمیتش برای مهندس نرم‌افزار آن است که نظریه‌ی تغییر سندی است که باید تعیین کند سامانه‌ی شما چه چیزی را باید بسنجد — اگر زنجیره‌ی علّی بگوید «بهره‌مندی از مزایا به دریافت محاسبه‌ی شخصی‌سازی‌شده توسط مدعیان وابسته است»، این ادعایی آزمون‌پذیر است که محصول شما می‌تواند برای مستندسازی یا ابطالش ابزارگذاری شود.

ریاضیات

نظریه‌ی تغییر ساختاری است نه عددی. هر حلقه باید هم فرضی داشته باشد و هم شاخصی که بتواند نادرستی فرض را نشان دهد:

Long-term outcome (the goal)
  ↑ precondition + assumption + indicator
Intermediate outcome N
  ↑ precondition + assumption + indicator
  ...
Intermediate outcome 1
  ↑ precondition + assumption + indicator
Activities / interventions
  ↑ resources committed
Inputs

این ساختار مستقیماً به روش‌های ارزیابی اثر خوراک می‌دهد، که برای آزمودن این‌که فرض‌های هر حلقه واقعاً برقرارند وجود دارند، و به تحلیل خلاف‌واقع، که می‌آزماید آیا پیامد بلندمدت به هر حال رخ می‌داد یا نه.

مثال عملی

شورای محلی (پیشگیری از بی‌خانمانی): پیامد بلندمدت، اجاره‌نشینی پایدار در 12 ماه برای خانوارهای در معرض تخلیه است.

  • پیش‌شرط: خانوارها برنامه‌ی بازپرداخت واقع‌بینانه و مقرون‌به‌صرفه‌ای برای بدهی‌های معوق دارند. فرض: برنامه‌های مذاکره‌شده توسط مددکار پایدارتر از برنامه‌های حکم دادگاه‌اند. شاخص: درصد برنامه‌های هنوز فعال در 6 ماه.
  • پیش‌شرط: خانوارها مزایایی را که استحقاقش را دارند مطالبه می‌کنند. فرض: ماشین‌حساب دیجیتال مزایا نسبت به فرم کاغذی مطالبه‌های صحیح را افزایش می‌دهد. شاخص: نرخ دقت مطالبه، مقایسه‌ی پیش و پس از استقرار ابزار.
  • فعالیت‌ها: غربال‌گری توسط مددکار، ماشین‌حساب دیجیتال مزایا، مذاکره‌ی بدهی معوق.

در یک گروه آزمایشی 120 خانواری، فرض ماشین‌حساب مزایا برای 102 خانوار (85٪) که پس از آن درست مطالبه کردند برقرار بود، که ارزیابی فرایندیِ بعدی آن را مستند کرد — و به تیم برنامه برای آن حلقه‌ی مشخص شواهد داد، به‌جای ادعایی یکپارچه از آغاز تا پایان درباره‌ی بی‌خانمانیِ پیشگیری‌شده.

خیریه (مربیگری جوانان): پیامد بلندمدت، کاهش اخراج از مدرسه است. پیش‌شرط‌های عقب‌نگاشت‌شده: تنظیم هیجانی بهتر ← رابطه‌ی یک‌به‌یک مورد اعتماد با مربی ← تماس هفتگی منظم در طول دو ترم. نظریه صریح می‌کند که از دست رفتن پیش‌شرط «تماس هفتگی منظم» (مثلاً به‌علت جابه‌جایی مربیان) پیش‌بینی می‌کند پیامد رخ نخواهد داد، که ادعایی آزمون‌پذیر و ابطال‌پذیر است نه امیدی.

پیوند با مهندسی نرم‌افزار

نظریه‌ی تغییر باید پیش از ساخته شدن حتی یک داشبورد مدل داده‌ی محصول را شکل دهد: مشخص کنید کدام حلقه‌ها به شاخص نیاز دارند و ابزارگذاری را برای همان‌ها انجام دهید، نه آن‌که به‌طور پیش‌فرض هر چه ثبتش آسان‌تر است را بسنجید. همچنین گفت‌وگوهای نقشه‌راه را منضبط می‌کند — قابلیتی که به هیچ حلقه‌ای از زنجیره نگاشت نمی‌شود به‌روشنی ارزش ساخته‌شدن ندارد. برای زنجیره‌ی پاسخ‌گویی روبه‌جلو که پس از توافق بر نظریه ساخته می‌شود نک. مدل منطقی، برای روشی که برای محدودکردن پیامدهای مورد ارزش‌گذاری به نظریه‌ی تغییر وابسته است نک. بازده اجتماعی سرمایه‌گذاری، و برای تمایزی که حلقه‌های پیامد میانی به آن وابسته‌اند نک. پیامدها در برابر برون‌دادها.

دام‌ها

  • خلط آن با مدل منطقی. نظریه‌ی تغییر علّی و تبیینی است (چرا باور داریم این کار می‌کند)؛ مدل منطقی توالی‌ای و توصیفی است (چه چیز به چه ترتیبی رخ می‌دهد). تولید فقط یکی یا «چرا» یا ردپای پاسخ‌گویی را ناقص می‌گذارد.
  • ضمنی گذاشتن فرض‌ها. کل ارزش عقب‌نگاشت در آشکارکردن فرض‌های آزمون‌پذیر است؛ نظریه‌ی تغییری که فقط جعبه و پیکان فهرست می‌کند بی‌آن‌که بگوید چه چیز می‌تواند هر حلقه را نادرست کند، تزئین است.
  • یک‌بار ساختن و به قفسه سپردن. نظریه‌ی تغییری که برای پیشنهاد تأمین مالی نوشته شده و هرگز بازبینی نمی‌شود، همین‌که شواهد با حلقه‌ای در تناقض بیفتند بی‌فایده می‌شود.
  • نادیده‌گرفتن نظر ذی‌نفعان. نظریه‌ی تغییری که کاملاً توسط کارفرمایان بدون نظر کارکنان خط مقدم یا ذی‌نفعان ساخته شود، معمولاً فرض‌هایی را رمزگذاری می‌کند که هیچ‌یک از ارائه‌دهندگان خدمت باورشان ندارند.

منابع