Efni 37 af 64· Mælikvarðar félagsgeirans og góðgerðarmála
Hlutfall rekstrarkostnaðar góðgerðarfélaga
Hlutfall rekstrarkostnaðar góðgerðarfélaga er stjórnunar- og fjáröflunarkostnaður gefinn upp sem hlutfall af heildarútgjöldum. Það er sú tala sem oftast er beðið um í góðgerðarmálum — notuð af gefendum, eftirlitsaðilum og jafnvel sumum fjármögnunaraðilum sem staðgengill fyrir skilvirkni — og jafnframt einn af þeim skilvirknimælikvörðum í geiranum sem hefur verið hvað rækilegast afsannaður, en stofnanirnar sem gerðu hann vinsælan afneituðu honum opinberlega árið 2013.
Hvers vegna það skiptir máli
Hinn 17. júní 2013 birtu GuideStar, BBB Wise Giving Alliance og Charity Navigator — þrjár stærstu bandarísku einkunnar- og upplýsingastofnanirnar fyrir sjálfseignarstofnanir, en eigin söguleg einkunnagjöf þeirra hafði hjálpað til við að festa rekstrarkostnaðarhlutfall í sessi sem skammstöfun fyrir gæði góðgerðarfélags — sameiginlegt opið bréf til bandarískra gefenda, „The Overhead Myth“, þar sem fram kom skýrt að rekstrarkostnaðarhlutfall sé lélegur mælikvarði á frammistöðu góðgerðarfélags og gefendur voru hvattir til að líta frekar á gagnsæi, stjórnarhætti og árangur. Þetta var bein viðsnúningur hjá stofnununum sem höfðu í áratug byggt gjafamenningu á hlutfallinu.
Undirliggjandi vandi er byggingarlegur, ekki aðeins spurning um ásýnd: lágt rekstrarkostnaðarhlutfall má ná með því að fjárfesta of lítið í einmitt því sem gerir góðgerðarfélag skilvirkt — vönduðu málastjórnunarkerfi, þjálfuðu starfsfólki, vöktun og mati — því slíkt er oft fært sem „stjórnun“ frekar en „áætlunarkostnaður“. Góðgerðarfélag sem sveltir bakvinnsluna til að tilkynna 5% rekstrarkostnað getur verið síður fært um að skila árangri en félag sem ver 20% í vel búinn rekstur. Á Englandi og í Wales beinir leiðsögn Charity Commission til stjórnarmanna þeim frá einu rekstrarkostnaðarhlutfalli sem skilvirknipróf og biður þá þess í stað að skýra frá því hverju félagið hafi áorkað miðað við markmið sín — sjá kröfur SORP um skýrslugjöf sem fjallað er um í kostnaður á hvern þiggjanda.
Stærðfræðin
Rekstrarkostnaðarhlutfall = (Stjórnunarkostnaður + Fjáröflunarkostnaður) / Heildarútgjöld
Algeng afbrigði:
Áætlunarhlutfall = Útgjöld til áætlana (beint góðgerðarstarf) / Heildarútgjöld
= 1 − rekstrarkostnaðarhlutfall
Fjáröflunarskilvirkni = Fjáröflunarkostnaður / Fé sem aflað er
Engin þessara formúla geymir neinar upplýsingar um útkomu sem næst. Góðgerðarfélag getur lágmarkað þær allar og samt brugðist öllum þiggjendum; sjá kostnaður á hverja útkomu fyrir mælikvarðann sem raunverulega fæst við spurninguna hvort féð hafi virkað.
Dæmi útreiknað
Tvö góðgerðarfélög, sömu heildarútgjöld:
- Góðgerðarfélag A: 1.000.000 £ í heildarútgjöld, 80.000 £ stjórnun + fjáröflun → rekstrarkostnaðarhlutfall 8%. Það hefur enga vöktunar- og matsdeild, einn ofhlaðinn fjármálafulltrúa og ekkert málastjórnunarkerfi; starfsmannavelta er mikil og útkomugögnum er ekki safnað.
- Góðgerðarfélag B: 1.000.000 £ í heildarútgjöld, 220.000 £ stjórnun + fjáröflun → rekstrarkostnaðarhlutfall 22%. Það fjármagnar lítið matsteymi, málastjórnunarkerfi sem heldur utan um eftirfylgni útkomu og viðeigandi þjálfun í vernd skjólstæðinga.
Gefandi sem síar eingöngu eftir rekstrarkostnaðarhlutfalli velur A og hafnar B — andstæðu þess sem sönnunargögn um kostnað á hverja útkomu myndu líklega sýna, því B er það eina af þeim tveimur sem er í stakk búið til að sýna fram á, eða bæta, raunverulegan árangur sinn.
Tengsl við hugbúnaðarverkfræði
Fjármála- og styrkjaskýrsluhugbúnaður fyrir geirann harðkóðar oft skiptingu rekstrar/áætlana sem flokkunarreit á hverri kostnaðarlínu, því það er það sem eftirlitsaðilar og sumir fjármögnunaraðilar krefjast enn í lögbundnum skilum. Verkfræðingar sem smíða slík kerfi ættu að líta á þá kröfu sem lagalega skyldu, ekki hönnunarvísbendingu um að rekstrarkostnaðarhlutfall sé mælikvarðinn sem vert er að hafa áberandi á mælaborði; para það, hvar sem það er sýnt, við útkomumiðaðan mælikvarða svo áhorfandi geti ekki lesið rekstrarkostnaðarhlutfall eitt og sér. Sjá arðsemi framlags gefenda fyrir mælikvarðann sem ætti að standa við hlið þess, og hagkvæmni útgjalda fyrir samsvarandi rök í opinbera geiranum gegn einhlítum skilvirknistaðgenglum.
Gildrur
- Að nota rekstrarkostnaðarhlutfall sem síunarmörk. Að hafna hverju góðgerðarfélagi yfir handahófskenndum mörkum (t.d. „ekki meira en 15% rekstrarkostnaður“) refsar kerfisbundið vel búnum og vel metnum stofnunum og umbunar vanfjárfestingu.
- Að flokka beinan afhendingarkostnað ranglega sem rekstrarkostnað, eða öfugt — bókhaldsvenjur um hvað telst „áætlun“ á móti „stjórnun“ eru nógu ólíkar milli góðgerðarfélaga til þess að hlutföll eru oft ekki einu sinni sambærileg á yfirborðinu.
- Að gera ráð fyrir að lágur rekstrarkostnaður þýði mikil áhrif. Þetta tvennt er, í besta falli, ósamfylgjandi; sjá meginkröfu Overhead Myth-bréfsins frá 2013.
- Að hunsa að sumar lögmætar aðferðir krefjast hærri rekstrarkostnaðar til skamms tíma. Uppbyggingar- eða skipulagsþróunarfasi hækkar stjórnunarútgjöld viljandi til að bæta afhendingu síðar.
Heimildir
- GuideStar, BBB Wise Giving Alliance, and Charity Navigator, „The Overhead Myth“ open letter, 17 June 2013. https://learn.guidestar.org/news/news-releases/2013/2013-06-17-overhead-myth
- Charity Navigator, „Overhead Myth“ campaign resources. https://www.charitynavigator.org/
- Charity Commission for England and Wales, guidance on charity reporting (SORP). https://www.gov.uk/government/organizations/charity-commission