Onderwerp 62 van 64· Verband met softwareontwikkeling en digitale levering
Build versus buy in de overheid
Build-versus-buy is een gestructureerde, risicogecorrigeerde vergelijking van op-maat-gemaakte ontwikkeling tegen commerciële of commodity-acquisitie, vergeleken op verdisconteerde totale eigendomskosten, tijd-tot-waarde, en risico. De overheid is structureel een kopende sector — de Technology Code of Practice zet een vermoeden richting commodity- en cloud-oplossingen — toch gaan engineeringteams binnen departementen nog steeds standaard naar bouwen, om dezelfde redenen dat bouwers overal dat doen.
Waarom het ertoe doet
De Technology Code of Practice van de Government Digital Service (https://www.gov.uk/guidance/the-technology-code-of-practice) en de bijbehorende Service-Manual-richtlijn over het beslissen om te bouwen of te kopen duwen departementen om op-maat-gemaakte ontwikkeling te rechtvaardigen tegen een vermoeden dat commodity-capaciteit zou moeten worden gekocht, niet gebouwd, en dat alleen echt nieuwe, missie-differentiërende capaciteit op-maat-gemaakte code rechtvaardigt. De optimismebias-aanvullende-richtlijn van HM Treasury bij het Green Book, ontleend aan de Mott MacDonald-herziening van 2002 van grote publieke aanbestedingen, geeft IT-projecten het breedste opwaarderingsbereik van elke beoordeelde categorie — kapitaalkostenschattingen aanbevolen voor opwaardering met 10% aan de lage kant en tot 200% aan de hoge kant voordat ze worden gebruikt in beoordeling, wat weerspiegelt hoe slecht softwarebouwen historisch onderschat is over publieke aanbesteding. Build-versus-buy-analyse bestaat precies om die risicoaanpassing op tafel te dwingen voor goedkeuring, in plaats van het te laten opduiken als een binnen-jaar-overschrijdingsverzoek.
De berekening
Vergelijk over dezelfde horizon van 3-5 jaar, verdisconteerd
tegen de Green-Book-maatschappelijke-discontovoet (zie
maatschappelijke-discontovoet.md):
NPV_optie = CW(baten, verschoven door tijd-tot-waarde) −
CW(TCO)
Risicoaanpassingen (Green-Book-optimismebias-patroon):
bouwkosten × 1,1-3,0 (IT-projectopwaardering-bereik,
Mott MacDonald)
bouw-tijd-tot-waarde + 40-60% (deploymentvertragingsprior)
kopen: voeg integratie-realiteitscontrole en
contractuittredingskosten toe in plaats daarvan
Besluitaandrijvers, in de volgorde waarin ze meestal beslissen:
1. differentiatie — is deze capaciteit de missie, of
leidingwerk?
2. tijd-tot-waarde × kosten van vertraging (zie kosten-van-
vertraging-in-overheidsprogramma's.md)
3. risicogecorrigeerde totale eigendomskosten
Uitgewerkt voorbeeld
Een gemeente heeft een casemanagementsysteem nodig voor volwassenenzorg. Kopen: SaaS tegen £180.000/jaar, live binnen 4 maanden. Bouwen: geschat £900.000 plus £150.000/jaar onderhoud, live binnen 14 maanden.
Risicogecorrigeerde bouwkosten = 900.000 × 1,4 = £1.260.000
TCO 5 jaar:
kopen = 180.000 × 5 = £900.000
bouwen = 1.260.000 + 150.000 × 5 = £2.010.000
Vertragingsterm: het systeem vermijdt £40.000/maand aan
gedupliceerde beoordelingen; bouwen arriveert 10 maanden
later dan kopen.
CoD = 10 × 40.000 = £400.000
Effectieve vergelijking: £900.000 (kopen) vs 2.010.000 +
400.000 = £2.410.000 (bouwen)
Kopen wint met ruwweg £1,5 miljoen over vijf jaar, en de grootste enkele regel na de bouwschatting zelf is de vertragingskost die een pure-capex-vergelijking nooit zou hebben blootgelegd.
Verband met softwareontwikkeling
De disciplines die direct overgaan van deze analyse naar leveringspraktijk: prior-gebaseerde risicoaanpassing — de Mott-MacDonald-opwaardering is het softwareequivalent van Green-Book-optimismebias mechanisch toegepast, dus teams zouden moeten argumenteren voor uitzonderingen erop in plaats van aan te nemen dat hun schatting de uitzondering is; comparator-eerlijkheid — het alternatief voor bouwen is de beste beschikbare kooptie, geen "niets", wat direct koppelt met opportuniteitskosten-in-publieke-uitgaven; en eerlijke TCO-vergelijking — elk bouwvoorstel zou moeten worden vergeleken tegen de volledige totale eigendomskosten van een kooptie, niet zijn lijstprijs. Waar bouwen echt wint, zouden de kosten-van-vertraging van de extra bouwtijd expliciet moeten worden geprijsd in de businesscase, niet achtergelaten als een onvermelde aanname dat tijd er niet toe doet.
Valkuilen
- Leverancierslijstprijs vergelijken met een niet-risicogecorrigeerde bouwschatting: dit vleit bouwen tweemaal, eenmaal op kosten en eenmaal op schema.
- Nul-geprijsde interne arbeid: ambtenarij-engineeringtijd wordt behandeld als "gratis" omdat het al op het departementale personeelsbudget staat, wat zijn echte opportuniteitskost verhult tegen ander werk dat dat team zou kunnen doen.
- Ongeprijsde gebondenheid in beide richtingen: leveranciersuittreding en gegevensportabiliteitskosten zijn echt, maar dat is ook de bus-factor van een op-maat-gemaakte bouw en zijn afhankelijkheid van het behouden van een klein, moeilijk te vervangen intern team over zijn levensduur.
- Missiedifferentiatie beweerd voor leidingwerk: "dit is kernonderdeel voor ons" beweerd over integratiemiddleware of een documentopslag — test het tegen of een burger of casebehandelaar er ooit iets van zou merken welke draait erachter.
Bronnen
- Central Digital and Data Office, Technology Code of Practice. https://www.gov.uk/guidance/the-technology-code-of-practice
- GOV.UK Service Manual, deciding whether to build or buy technology. https://www.gov.uk/service-manual
- HM Treasury, Green Book supplementary guidance on optimism bias. https://www.gov.uk/government/publications/the-green-book-appraisal-and-evaluation-in-central-government/the-green-book-2020