Temat 42 z 64· Wartość publiczna w cyfrowej administracji
Koszt na transakcję
Koszt na transakcję to nagłówkowa metryka ekonomii jednostkowej rządowej usługi cyfrowej: całkowity koszt dostarczenia kanału podzielony przez liczbę transakcji ukończonych przez ten kanał. Była flagową liczbą dawnej GOV.UK Performance Platform i jest liczbą, która sfinansowała dekadę inwestycji „domyślnie cyfrowo” — co jest dokładnie powodem, dla którego jest też metryką najbardziej skłonną do manipulacji.
Dlaczego to ważne
Digital Efficiency Report Cabinet Office z 2012 roku przedstawił porównanie kosztów kanałów w terminach, które zapadły w pamięć: stwierdzono, że transakcje cyfrowe kosztują około 20 razy mniej niż telefoniczne i około 50 razy mniej niż osobiste, przy poglądowych liczbach samorządowych wynoszących mniej więcej 0,15 £ na transakcję internetową wobec 2,83 £ telefonicznie i 8,62 £ osobiście. To pojedyncze porównanie stało się uzasadnieniem przeprojektowania 25 wzorcowych usług wymienionych w Government Digital Strategy i każdego resortowego uzasadnienia biznesowego, które od tego czasu powołuje się na oszczędności z przesunięcia kanału. Liczba jest naprawdę użyteczna jako sygnał rzędu wielkości, ale stosunek zależy całkowicie od tego, co jest liczone po każdej stronie: uczciwy koszt kanału telefonicznego obejmuje personel centrum obsługi, umowę telefoniczną, szkolenia i nieruchomości; uczciwy koszt cyfrowy obejmuje hosting, bieżące wynagrodzenia zespołu produktu, czas biura wsparcia dla nieudanych ścieżek i kanał z asystą cyfrową wymagany przez punkt 5 standardu usług cyfrowych. Wyrzuć z cyfrowej strony dość z tego, a każda usługa wygląda tanio.
Matematyka
Koszt na transakcję = całkowity przypisany koszt kanału / ukończone transakcje
Całkowity przypisany koszt kanału powinien obejmować:
+ hosting i infrastrukturę
+ koszt zespołu produktu/inżynierii/wsparcia (amortyzowany)
+ koszt projektowania treści i usługi (amortyzowany)
+ koszt wsparcia z asystą cyfrową / dostępności
+ koszt popytu z niepowodzeń (użytkownicy, którzy zawiedli cyfrowo i wracają do telefonu)
− jednorazowy koszt budowy jest amortyzowany przez oczekiwany okres życia usługi,
a nie w całości zaksięgowany w pierwszym roku
Częsty trik rachunkowy:
„Koszt krańcowy na transakcję” (sam hosting, po zbudowaniu) jest cytowany
tak, jakby był „kosztem przeciętnym na transakcję” (całkowitym kosztem
łącznie z zespołem, który wciąż buduje i prowadzi usługę). Oba mogą
się różnić 10-krotnie lub więcej dla usługi z dużym, aktywnym zespołem realizacji.
Przykład obliczeniowy
Usługa odnowienia podatku od pojazdu: 4 miliony transakcji rocznie.
Liczba tylko krańcowa (trik):
Tylko hosting + przetwarzanie płatności = 180 000 £/rok
Koszt na transakcję = 180 000 / 4 000 000 = 0,045 £
→ nagłówkowa liczba cytowana w uzasadnieniu biznesowym
Liczba w pełni obciążona (uczciwa):
Hosting + płatności 180 000 £
Zespół produktu/inżynierii (8 EPC) 720 000 £
Biuro wsparcia (nieudane/zapytania) 310 000 £
Linia telefoniczna z asystą cyfrową 140 000 £
Razem 1 350 000 £
Koszt na transakcję = 1 350 000 / 4 000 000 = 0,3375 £
W pełni obciążona liczba jest nadal mniej więcej 8 razy tańsza niż punkt
odniesienia kanału telefonicznego 2,83 £ z Digital Efficiency Report —
realna i obronna oszczędność — ale 7,5 razy wyższa niż liczba tylko krańcowa
cytowana w wersji skrótowej. Obie liczby są „prawdziwe”; tylko jedna jest
porównywalna z kosztem kanału telefonicznego, do którego jest przykładana.
Związek z inżynierią oprogramowania
Koszt na transakcję to miejsce, gdzie decyzje architektoniczne stają się liczbą finansową: usługa, która czysto się autoskaluje i wymaga niewielkiej ręcznej interwencji, obniża tę liczbę z czasem; taka, która generuje duży wolumen zgłoszeń wsparcia z mylących stanów błędów, podnosi ją niezależnie od sprawności hostingu. To naturalna metryka towarzysząca punktowi 10 standardu usług cyfrowych („określ, jak wygląda sukces, i publikuj dane o wydajności”) oraz standardom usług i metrykom transakcji, które przedstawiają pełniejszy zestaw KPI, w którym ta liczba się mieści. Zasila też bezpośrednio obliczenia oszczędności z przesunięcia kanałów i powinna być uzgodniona z całkowitym kosztem posiadania w IT administracji, aby koszty ogólne platformy i usług współdzielonych nie zostały po cichu pominięte.
Pułapki
- Koszt krańcowy przebrany za koszt przeciętny: cytowanie samego kosztu hostingu po zbudowaniu usługi, z pominięciem trwającego zespołu, który ją utrzymuje, iteruje i wspiera — zob. przykład obliczeniowy powyżej.
- Wykluczanie kosztu asysty cyfrowej: kanał nie jest zgodny z „domyślnie cyfrowo”, a jego prawdziwy koszt nie jest uchwycony, jeśli zapasowy telefon/papier wymagany przez włączenie cyfrowe jest wyceniany osobno lub ignorowany.
- Ignorowanie popytu z niepowodzeń: transakcje, które zaczynają się cyfrowo i kończą niepowodzeniem, generując mimo to telefon lub formularz papierowy, są kosztem kanału cyfrowego, a nie kanału, który wychwytuje niepowodzenie.
- Porównywanie transakcji o różnej złożoności między kanałami: połączenia telefoniczne nieproporcjonalnie obsługują trudne przypadki (wielu pozostających na utrzymaniu, korekta błędów, wnioskodawcy w trudnej sytuacji); porównywanie przeciętnego kosztu telefonicznego z przeciętnym cyfrowym zawyża stosunek, o ile struktura transakcji nie jest dopasowana.
Źródła
- Cabinet Office, Digital Efficiency Report (2012). https://www.gov.uk/government/publications/digital-efficiency-report/digital-efficiency-report
- GOV.UK Service Manual, service standard, point 10: define what success looks like. https://www.gov.uk/service-manual/service-standard/point-10-define-success-publish-performance-data
- Cabinet Office, Government Digital Strategy (2012). https://www.gov.uk/government/publications/government-digital-strategy