หัวข้อที่ 45 จาก 64· คุณค่าสาธารณะในรัฐบาลดิจิทัล

รัฐบาลในฐานะแพลตฟอร์ม (GaaP)

รัฐบาลในฐานะแพลตฟอร์ม (Government as a Platform) คือกลยุทธ์ในการสร้างส่วนประกอบร่วมที่นำกลับมาใช้ซ้ำได้ — บริการแจ้งเตือน บริการชำระเงิน บริการยืนยันตัวตน — ครั้งเดียว ที่ส่วนกลาง เพื่อให้บริการภาครัฐแต่ละรายการนับร้อยใช้ส่วนประกอบเหล่านั้นแทนที่จะสร้างของตนเอง เป็นการเปลี่ยนกรอบโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลของรัฐให้เป็นปัญหาเศรษฐศาสตร์แพลตฟอร์ม: คุณค่าไม่ได้อยู่ที่การเชื่อมต่อใดหนึ่ง แต่อยู่ที่ต้นทุนส่วนเพิ่มของทีม ถัดไป ที่นำไปใช้เข้าใกล้ศูนย์

เหตุใดจึงสำคัญ

GDS วางกลยุทธ์อย่างเป็นทางการในเอกสาร "Government as a Platform" ปี 2015 โดยโต้แย้งว่ารัฐบาลสร้างขีดความสามารถเดิมซ้ำ ๆ — การรับชำระเงิน การแจ้งเตือนผู้ใช้ การยืนยันตัวตน การค้นหาที่อยู่ — แยกกันในบริการแล้วบริการเล่า แต่ละรายต้องแบกการจัดซื้อ การประเมินความมั่นคงปลอดภัย และภาระสนับสนุนต่อเนื่องของตนเอง ทางเลือกคือแพลตฟอร์มร่วมจำนวนน้อย สร้างครั้งเดียวด้วยมาตรฐานสูงและใช้ซ้ำทุกที่: GOV.UK Notify สำหรับส่งอีเมล ข้อความ และจดหมาย GOV.UK Pay สำหรับรับชำระเงินออนไลน์ และ GOV.UK One Login (ผู้สืบทอดโครงการยืนยันตัวตน GOV.UK Verify ก่อนหน้า) สำหรับการยืนยันตัวตน ขนาดที่แพลตฟอร์มเหล่านี้ไปถึงคือหลักฐานชัดที่สุดว่ากลยุทธ์ได้ผล: GOV.UK Pay ประมวลผลธุรกรรมมากกว่า 10 พันล้านปอนด์ข้ามบริการเดี่ยวราว 1,800 รายการ — และที่เคยใช้เวลาราวสี่ปีในการประมวลผลหนึ่งพันล้านปอนด์แรก ตอนนี้ประมวลผลจำนวนเท่านั้นในราวห้าเดือน — ขณะที่ GOV.UK Notify ส่งข้อความมากกว่า 9 พันล้านข้อความในนามองค์กรรัฐบาลกว่า 1,500 แห่ง ทุกบริการที่นำไปใช้เหล่านั้นหลีกเลี่ยงการสร้าง รักษาความปลอดภัย และบำรุงรักษาเกตเวย์ชำระเงินหรือไปป์ไลน์ข้อความของตนเอง

คณิตศาสตร์

ต้นทุนสร้างต่อบริการ (ไม่มีแพลตฟอร์ม) = N บริการ × ต้นทุนการสร้าง
  ประเมินความมั่นคงปลอดภัย และดำเนินระบบชำระเงิน/แจ้งเตือน/ยืนยันตัวตนหนึ่งระบบ

ต้นทุนแพลตฟอร์ม = ต้นทุนการสร้างแพลตฟอร์มคงที่
                + ต้นทุนส่วนเพิ่มต่อบริการที่นำไปใช้ (การเชื่อมต่อ
                  การตั้งค่า การสนับสนุนต่อเนื่องจากทีมแพลตฟอร์ม)

การใช้ซ้ำคุ้มทุนเมื่อ:
  ต้นทุนการสร้างแพลตฟอร์ม < N × (ต้นทุนการสร้างต่อบริการ − ต้นทุนส่วนเพิ่ม
  ของการเชื่อมต่อ)

สำหรับแพลตฟอร์มที่เติบโตเต็มที่ ต้นทุนส่วนเพิ่มต่อผู้นำไปใช้รายเพิ่ม
เข้าใกล้เพียงค่าธรรมเนียมธุรกรรม/ข้อความ — ต้นทุนคงที่ถูกตัดจ่ายข้าม
ทรัพย์สินทั้งหมดของรัฐบาล ไม่ใช่งบประมาณของกระทรวงเดียว ซึ่งเป็นเหตุผลที่
ส่วนประกอบ GaaP มักได้รับทุนจากส่วนกลาง แทนที่จะเรียกเก็บเต็มจำนวนคืนต้นทุนจากผู้นำไปใช้ก่อน

ตัวอย่างการคำนวณ

หน่วยงานท้องถิ่นนำ GOV.UK Pay มาใช้แทนการสร้างเกตเวย์ชำระเงิน:

ประมาณการสร้างเอง:
  งานปฏิบัติตาม PCI-DSS + การเชื่อมต่อ + การบำรุงรักษาต่อเนื่อง
  ≈ 85,000 ปอนด์สร้าง + 22,000 ปอนด์/ปีบำรุงรักษา

การนำ GOV.UK Pay มาใช้:
  ความพยายามในการเชื่อมต่อ ≈ 12,000 ปอนด์ (เวลานักพัฒนา)
  ค่าธรรมเนียมธุรกรรม: การชำระเงินด้วยบัตรจากพลเมืองถึงรัฐบาลโดยทั่วไป
  เรียกเก็บเป็นเปอร์เซ็นต์เล็กน้อย + ค่าธรรมเนียมคงที่ต่อธุรกรรม ไม่มีภาระ
  PCI-DSS แยกต่างหากที่สภาต้องแบกรับ
  ≈ 12,000 ปอนด์ครั้งเดียว ต้นทุนต่อเนื่องแปรผันตามปริมาณ ไม่คงที่

การประหยัดปีแรก ≈ 85,000 − 12,000 = 73,000 ปอนด์ ก่อนนับค่าบำรุงรักษา
22,000 ปอนด์/ปีที่หลีกเลี่ยงได้ และความเสี่ยงด้านการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ที่หลีกเลี่ยงได้
จากการถือข้อมูลบัตรในระบบที่สภาดำเนินการเลย — ประเภทที่สองนี้คือ
คุณค่าด้านความมั่นคงปลอดภัยที่ครอบคลุมใน public-sector-cybersecurity-value

ขยาย 73,000 ปอนด์นั้นข้ามราว 1,800 บริการที่ใช้ GOV.UK Pay ในปัจจุบัน ต้นทุนการสร้างรวมที่หลีกเลี่ยงได้ทั่วรัฐบาลอยู่ในหลักหลายร้อยล้าน — เศรษฐศาสตร์แพลตฟอร์ม ไม่ใช่การเชื่อมต่อใดหนึ่ง คือที่ที่คุณค่าของกลยุทธ์อยู่จริง

ความเชื่อมโยงกับวิศวกรรมซอฟต์แวร์

รัฐบาลในฐานะแพลตฟอร์มเป็นข้อโต้แย้งโดยตรงสำหรับ สร้างเองหรือซื้อในภาครัฐ: เมื่อมีส่วนประกอบร่วมที่ได้รับการประเมินและดำเนินการอย่างดี การสร้างของเฉพาะที่เทียบเท่าแทบไม่เคยเป็นทางเลือกที่ดีกว่าในแง่ ความคุ้มค่าของเงิน และไม่ผ่านข้อ 13 ของ มาตรฐานบริการดิจิทัล ("ใช้และมีส่วนร่วมกับมาตรฐานเปิด ส่วนประกอบร่วม และรูปแบบ") แทบจะโดยนิยาม และยังเปลี่ยนรูปร่างของ ต้นทุนรวมของการเป็นเจ้าของ (TCO) ในไอทีภาครัฐ: การนำแพลตฟอร์มมาใช้แลกรายการลงทุนและบำรุงรักษาก้อนใหญ่กับต้นทุนดำเนินงานเล็กกว่าที่ผูกกับการใช้งาน พยากรณ์ง่ายกว่าและยกเลิกงบง่ายกว่าหากบริการถูกปลดระวาง การนำส่วนประกอบแบบเปิดมาใช้ซ้ำมีญาติใน คุณค่าของข้อมูลเปิด — ทั้งสองเป็นกลยุทธ์ในการปฏิบัติต่อสิ่งที่รัฐบาลผลิตครั้งเดียวเป็นโครงสร้างพื้นฐานร่วม แทนที่จะเป็นทรัพย์สินของกระทรวง

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การสร้างใหม่ในเงามืด: ทีมสร้างการเชื่อมต่อชำระเงินหรือแจ้งเตือนของตนอย่างเงียบ ๆ เพราะกระบวนการรับเข้าแพลตฟอร์มช้ากว่าการทำเอง — ปัญหาแรงเสียดทานด้านธรรมาภิบาล ไม่ใช่เทคโนโลยี และกัดกร่อนเศรษฐศาสตร์การใช้ซ้ำที่กลยุทธ์ทั้งหมดพึ่งพาอย่างเงียบ ๆ
  • ให้ทุนทีมแพลตฟอร์มน้อยเกินไปเทียบกับคุณค่าที่สร้าง: คุณค่าตกกับกระทรวงที่ใช้ ขณะที่ต้นทุนอยู่กับทีมแพลตฟอร์ม สร้างความเสี่ยงการลงทุนต่ำเรื้อรัง เว้นแต่เงินทุนจะรวมศูนย์และได้รับการปกป้อง — รูปแบบหนึ่งของโศกนาฏกรรมของทรัพยากรร่วม
  • วัดความสำเร็จของแพลตฟอร์มด้วยการใช้งานอย่างเดียว: ตัวเลขการนำไปใช้ (บริการที่รับเข้า ข้อความที่ส่ง) เป็นตัวชี้วัดนำ ไม่ใช่หลักฐานของคุณค่า การทดสอบจริงคือเลขคณิตต้นทุนการสร้างที่หลีกเลี่ยงได้และความเสี่ยงที่หลีกเลี่ยงได้ข้างต้น
  • ถือ "แพลตฟอร์ม" เป็นคำเดียวกับ "โมโนลิธ": ส่วนประกอบ GaaP สำเร็จเพราะแต่ละอันทำสิ่งเดียวได้ดีด้วยอินเทอร์เฟซที่แคบและเสถียร — การรวมขีดความสามารถที่ไม่เกี่ยวข้องกันเข้าเป็น "แพลตฟอร์ม" เดียวสร้างปัญหาการสร้างเฉพาะกิจขึ้นใหม่ในระดับที่ต่างกัน

แหล่งอ้างอิง