หัวข้อที่ 16 จาก 64· การประเมินทางเศรษฐกิจของภาครัฐ

การกำหนดราคาเงา

ราคาเงา (shadow price) คือมูลค่าประมาณที่กำหนดให้สินค้า ทรัพยากร หรือผลกระทบภายนอกที่ไม่มีราคาตลาดที่สังเกตได้ หรือที่ราคาตลาดบิดเบือนและไม่สะท้อนมูลค่าทางสังคมที่แท้จริง การประเมินของรัฐอาศัยชุดราคาเงาทางการจำนวนน้อย — คาร์บอน เวลานอกงาน แรงงานว่างงาน — ที่เผยแพร่จากส่วนกลาง เพื่อให้ทุกกระทรวงใช้ตัวเลขเดียวกัน

เหตุใดจึงสำคัญ

ราคาเงามีอยู่เพราะ การวิเคราะห์ต้นทุนและผลประโยชน์ทางสังคม ทำงานไม่ได้หากไม่มีมูลค่าเป็นตัวเงินสำหรับทุกต้นทุนและประโยชน์ และบางรายการที่สำคัญที่สุด — คาร์บอนหนึ่งตันที่ปล่อย เวลาหนึ่งชั่วโมงของผู้เดินทาง แรงงานหนึ่งชั่วโมงของผู้ที่มิฉะนั้นจะว่างงาน — ไม่มีราคาตลาดเลย หรือมีราคาตลาดที่บิดเบือนต้นทุนทางสังคมที่แท้จริง HM Treasury และ Department for Energy Security and Net Zero เผยแพร่ราคาเงาของคาร์บอนที่ใช้ในการประเมินของรัฐบาลสหราชอาณาจักรทั้งหมด (https://www.gov.uk/government/publications/valuing-greenhouse-gas-emissions-in-policy-appraisal) ซึ่งไม่ได้มาจากราคาตลาดคาร์บอนใด ๆ แต่มาจากแนวทางที่สอดคล้องกับเป้าหมาย: มูลค่าคาร์บอนกำหนดที่ต้นทุนส่วนเพิ่มของการลดที่จำเป็นเพื่อบรรลุงบประมาณคาร์บอนที่บัญญัติไว้ตามกฎหมายของสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นตรรกะที่แตกต่างโดยพื้นฐานจากการสังเกตว่าคาร์บอนซื้อขายกันที่ราคาเท่าใดในระบบซื้อขายการปล่อยก๊าซของสหภาพยุโรปหรือสหราชอาณาจักร

อัตราค่าจ้างเงาเป็นไปตามตรรกะคล้ายกันด้านแรงงาน การจ้างงานผู้ที่มิฉะนั้นจะว่างงานไม่ได้ทำให้สังคมต้องเสียค่าจ้างเต็มจำนวน — ส่วนหนึ่งของค่าจ้างนั้นเป็นการโอนจากเงินสวัสดิการที่สูญเสียไปและเวลาพักผ่อน/หางานที่เสียไป แทนที่จะเป็นการดึงทรัพยากรของสังคมเพิ่มสุทธิ — ดังนั้นแนวทางของ Green Book จึงกำหนดราคาเงาต่ำกว่าค่าจ้างตลาดสำหรับแรงงานที่ดึงมาจากการว่างงาน สะท้อนต้นทุนค่าเสียโอกาสที่แท้จริงของแรงงานนั้น (ดู ต้นทุนค่าเสียโอกาสในการใช้จ่ายภาครัฐ) แทนที่จะเป็นราคาตลาด

คณิตศาสตร์

ราคาเงาของคาร์บอน (โครงสร้างเพื่อการอธิบาย ค่าปัจจุบันจากเครื่องมือ
มูลค่าคาร์บอนทางการของ BEIS/DESNZ — อย่าใช้ตัวเลขที่ล้าสมัย):
  มูลค่าภาคที่ซื้อขายได้: อิงเส้นทางราคาใบอนุญาต ETS
  มูลค่าภาคที่ซื้อขายไม่ได้ (สอดคล้องกับเป้าหมาย): กำหนดที่ต้นทุนส่วนเพิ่ม
    ของการลดที่จำเป็นเพื่อบรรลุงบประมาณคาร์บอนที่บัญญัติไว้ตามกฎหมาย
    เพิ่มขึ้นตามเวลาเมื่อทางเลือกการลดที่ง่ายกว่าถูกใช้หมด
  ใช้เป็น: ปอนด์/ตัน CO2e × ตันที่ปล่อยหรือลดโดยทางเลือก
    คิดลดด้วยอัตราคิดลดทางสังคมสำหรับปีในอนาคต

อัตราค่าจ้างเงา (SWR):
  SWR = ค่าจ้างตลาด − (มูลค่าของเวลาพักผ่อน/หางานที่ประหยัดได้
                         + มูลค่าของเงินสวัสดิการที่ไม่ต้องจ่ายอีก)
  โดยทั่วไปแสดงเป็นเศษส่วนของค่าจ้างตลาด (เช่น SWR = 0.6
    × ค่าจ้างตลาดในพื้นที่ว่างงานสูง ตามแนวทาง Annex A ของ Green Book
    เรื่องตลาดแรงงานที่มีกำลังส่วนเกิน)

ทั้งสองตัวเลขเป็นแบบแผนนโยบายที่กำหนดจากส่วนกลาง ไม่ใช่การสังเกตตลาดเชิงประจักษ์ — จุดประสงค์ทั้งหมดของราคาเงาคือแทนที่ตลาดที่ขาดหายไปหรือบิดเบือน การประเมินที่ใช้ราคาเงาจึงต้องอ้างแหล่งทางการปัจจุบัน แทนที่จะคำนวณตัวเลขของตนเอง ก็เพื่อให้การประเมินของทุกกระทรวงเปรียบเทียบกันได้

ตัวอย่างการคำนวณ

รัฐบาลระดับชาติ: การประเมินโครงการป้องกันน้ำท่วมประมาณว่าหลีกเลี่ยงการปล่อย CO2e 400 ตันต่อปี (ผ่านการใช้เครื่องจักรฉุกเฉินที่ลดลงและคาร์บอนแฝงที่ลดลงจากการก่อสร้างใหม่ที่หลีกเลี่ยงได้) ตลอดอายุการประเมิน 30 ปี เมื่อเทียบกับฐาน "ทำขั้นต่ำ"

ราคาเงาของคาร์บอนเพื่อการอธิบาย: 280 ปอนด์/ตัน CO2e (ปีที่ 1 เพิ่มขึ้นตลอด
  ช่วงประเมินตามตารางมูลค่าคาร์บอนทางการภาคที่ซื้อขายไม่ได้)
ประโยชน์คาร์บอนปีที่ 1 = 400 × 280 ปอนด์ = 112,000 ปอนด์

เพราะตารางทางการมีมูลค่าคาร์บอน เพิ่มขึ้น ตลอดช่วงประเมิน (สะท้อนงบประมาณคาร์บอนที่เข้มงวดขึ้น) นักวิเคราะห์ต้องใช้มูลค่าเฉพาะปีที่ถูกต้องสำหรับแต่ละปีของกระแส 30 ปี ไม่ใช่อัตราคงที่ — การใช้มูลค่าปีที่ 1 ตลอดจะประเมินประโยชน์ปีหลังต่ำเกินไปและบิดเบือนอันดับเทียบกับแบบป้องกันน้ำท่วมทางเลือกที่มีโปรไฟล์คาร์บอนต่างกัน

หน่วยงานท้องถิ่น: โครงการสนับสนุนการจ้างงานของสภาสำหรับผู้อยู่อาศัยที่ว่างงานระยะยาวจัดหางานให้ 150 คนค่าจ้าง 11 ปอนด์/ชั่วโมง การประเมินด้วยค่าจ้างตลาดเต็มจะให้เครดิตโครงการ 11 ปอนด์ × ชั่วโมงทำงานเป็นประโยชน์ทางสังคม แต่แนวทางค่าจ้างเงายอมรับว่าคนเหล่านี้ไม่ใช่แรงงานที่ถูกดึงมาจากงานอื่น — ต้นทุนค่าเสียโอกาสที่แท้จริงของแรงงานของพวกเขาก่อนโครงการต่ำ

ค่าจ้างตลาด: 11.00 ปอนด์/ชั่วโมง
อัตราค่าจ้างเงา (เพื่อการอธิบาย การว่างงานท้องถิ่นสูง): 0.6 × ค่าจ้างตลาด = 6.60 ปอนด์/ชั่วโมง
ประโยชน์ทางสังคมสุทธิที่ระบุที่มาต่อชั่วโมงทำงาน ≈ 11.00 − 6.60 = 4.40 ปอนด์/ชั่วโมง
  (มูลค่า "ส่วนเพิ่ม" ที่สร้างจากการย้ายแรงงานที่ว่างงานจริงเข้าสู่การผลิต
   ต่างจากค่าจ้างเอง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการโอน)

นี่คือเหตุผลที่การประเมินโครงการจ้างงานในพื้นที่ว่างงานสูงสามารถแสดงมูลค่าทางสังคมสุทธิเป็นบวกได้ แม้โครงการเดียวกันที่ดำเนินในพื้นที่ที่มีการจ้างงานเต็มที่ ซึ่งแรงงานที่ถูกเคลื่อนย้ายจะถูกดึงมาจากงานอื่น จะไม่เป็นเช่นนั้น

ความเชื่อมโยงกับวิศวกรรมซอฟต์แวร์

การกำหนดราคาเงาไม่ค่อยแตะการส่งมอบซอฟต์แวร์โดยตรง แต่สำคัญเมื่อใดก็ตามที่กรณีทางธุรกิจอ้างประโยชน์ด้านคาร์บอนหรือสังคมจากการเปลี่ยนแปลงด้านไอที — การรวมศูนย์ข้อมูลที่อ้างการประหยัดคาร์บอน หรือบริการไร้กระดาษที่อ้างคาร์บอนจากการพิมพ์และไปรษณีย์ที่หลีกเลี่ยงได้ ต้องใช้ราคาเงาคาร์บอนทางการปัจจุบันแทนตัวเลขที่ประดิษฐ์ขึ้น และต้องใช้ตารางรายปีที่ถูกต้องแทนอัตราคงที่ เหมือนกับปัจจัยนำเข้าของการประเมิน Green Book อื่น ๆ ดู ต้นทุนรวมของการเป็นเจ้าของ (TCO) ในไอทีภาครัฐ และ คุณค่าของความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ในภาครัฐ ซึ่งทั้งสองมักต้องการราคาเงาสำหรับปัจจัยนำเข้าที่ประเมินเป็นตัวเงินยาก (ความเสี่ยงการละเมิด ระบบหยุดทำงาน) ควบคู่กับรายการที่คิดต้นทุนโดยตรง

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • ใช้ตัวเลขคาร์บอนหรือค่าจ้างที่ล้าสมัย ทั้งสองค่าถูกปรับปรุงเป็นระยะโดยแนวทางส่วนกลาง การประเมินที่สร้างบนตัวเลขที่ถูกแทนที่แล้วจะไม่ผ่านการตรวจสอบของกระทรวงการคลัง
  • ใช้ราคาเงาคาร์บอนคงที่ตลอดการประเมินหลายทศวรรษ ตารางทางการเพิ่มขึ้นตามเวลา การใช้มูลค่าปีที่ 1 ตลอดบิดเบือนโปรไฟล์ของประโยชน์หรือต้นทุน
  • สับสนค่าจ้างเงากับส่วนลดจากค่าจ้างจริงของคนงาน อัตราค่าจ้างเงาปรับ การประเมินมูลค่า ของปัจจัยแรงงานในการประเมิน ไม่ใช่ค่าจ้างที่คนงานได้รับจริง — การปนสองอย่างนี้เชิญชวนให้อ้าง (อย่างผิด ๆ) เหตุผลสำหรับค่าจ้างต่ำกว่าตลาด
  • คำนวณราคาเงาเฉพาะแทนที่จะใช้ราคาทางการ ราคาเงาเป็นแบบแผนนโยบายก็เพื่อให้การประเมินเปรียบเทียบข้ามกระทรวงได้ ตัวเลขที่คิดเองในท้องถิ่น แม้มีเหตุผลดีเพียงใด ทำลายความเปรียบเทียบได้นั้น

แหล่งอ้างอิง