موضوع 33 از 64· سنجه‌های بخش اجتماعی و نیکوکاری

هزینهٔ هر پیامد

هزینهٔ هر پیامد (cost per outcome) کل هزینه‌کرد برنامه تقسیم بر تعداد افرادی است که به تغییری تعریف‌شده و معنادار در شرایط خود می‌رسند — نه تعداد کسانی که صرفاً خدمتی دریافت کرده‌اند. تیزترین سنجهٔ کارایی است که یک تأمین‌کنندهٔ مالی یا تیم تحویل می‌تواند به‌کار ببرد، چون پرسشی مقدم را تحمیل می‌کند که بیشتر خیریه‌ها از آن می‌گریزند: دقیقاً چه چیزی موفقیت به شمار می‌آید؟

چرا اهمیت دارد

یک بانک غذا می‌تواند از حساب‌های همان سال دو عدد بسیار متفاوت گزارش کند. هزینهٔ هر بستهٔ غذایی توزیع‌شده شاید £15 باشد. هزینهٔ هر خانواری که سپس به امنیت غذایی می‌رسد — دیگر به کمک غذایی اضطراری نیاز ندارد، در یک نقطهٔ پیگیری راستی‌آزمایی شده — شاید £340. هر دو درست‌اند. فقط یکی به تأمین‌کننده می‌گوید پول دارد کار می‌کند یا نه. شکاف میانشان همان شکاف برون‌داد و پیامد است: بستهٔ تحویل‌شده برون‌داد است؛ خانواری که دیگر در بحران نیست پیامد. نک. پیامدها در برابر برون‌دادها.

بخش سوم بریتانیا دو دهه زیرساختی ساخته تا این تمایز را تحمیل کند. «رویکرد چهارستونی» (four pillar approach) مؤسسهٔ New Philanthropy Capital دربارهٔ اثربخشی خیریه‌ها صراحتاً از سازمان‌ها می‌خواهد پیامدهای خود را پیش از برون‌دادها بیان کنند، و Inspiring Impact — مجموعهٔ همکاری سنجش اثرِ تأمین‌شده از سوی تأمین‌کنندگان در بریتانیا — ماتریس پیامدی (Outcomes Matrix) منتشر می‌کند که بسیاری از درخواست‌های کمک‌هزینه اکنون از خیریه‌ها می‌خواهند آن را تکمیل کنند. برنامهٔ پژوهشی سالانهٔ «State of Hunger» از Trussell Trust که با دانشگاه Heriot-Watt اجرا می‌شود دقیقاً از آن‌رو وجود دارد که شمار بسته‌ها به‌تنهایی هیچ‌چیز دربارهٔ اینکه مردم از ناامنی غذایی رها می‌شوند یا نه نمی‌گوید.

هزینهٔ هر پیامد فقط وقتی معنا دارد که وضعیت خلاف‌واقع را ثابت کرده باشید: پیامدی که «به هر حال» حاصل می‌شد پیامدی نیست که برنامه خریده باشد. نک. تحلیل وضعیت خلاف‌واقع و جابه‌جایی و انتساب.

ریاضیات

هزینهٔ هر پیامد = کل هزینهٔ برنامه / تعداد ذینفعان کسب‌کنندهٔ پیامد تعریف‌شده

که در آن:
  کل هزینهٔ برنامه = هزینهٔ تحویل مستقیم + سهم منصفانه از سربار
  پیامد تعریف‌شده  = تغییر وضعیتِ از پیش مشخص‌شده و قابل‌اندازه‌گیری
                            (مثلاً «دارای امنیت غذایی در پیگیری 6 ماهه»،
                            نه «بستهٔ غذایی دریافت کرد»)

برای قضاوت دربارهٔ اینکه هزینهٔ هر پیامد معین نسبت به مداخله‌های قابل‌مقایسه خوب، متوسط یا بد است، با پایگاه‌های داده هزینهٔ واحد (مثلاً محک‌های هزینهٔ واحد ویژهٔ بخش) مقایسه کنید.

مثال عملی

بانک غذا، یک سال:

  • کل هزینهٔ برنامه: £450,000
  • بسته‌های توزیع‌شده: 30,000
  • هزینهٔ هر بسته (سنجهٔ برون‌داد): £450,000 / 30,000 = £15

خیریه همچنین نظرسنجی پیگیری شش‌ماهه‌ای با نمونه‌ای از خانوارها انجام می‌دهد و می‌یابد که 35% از خانوارهایی که سه بسته یا بیشتر گرفته‌اند گزارش می‌کنند دیگر به کمک غذایی اضطراری نیاز ندارند و در یک ماژول استاندارد نظرسنجی امنیت غذایی بالاتر از آستانهٔ امنیت غذایی امتیاز می‌گیرند. از 1,800 خانواری که در آن سال سه بسته یا بیشتر دریافت کردند، 630 خانوار به آن پیامد می‌رسند.

هزینهٔ هر پیامد = £450,000 / 630 = £714 به‌ازای هر خانوار دارای امنیت غذایی

عدد £714 همان عددی است که تأمین‌کننده‌ای که این خیریه را با یک پروژهٔ آزمایشیِ انتقال نقدی یا خدمت مشاورهٔ بدهی مقایسه می‌کند باید به کار ببرد — نه £15. اگر یک برنامهٔ انتقال نقدی قابل‌مقایسه در همان منطقه امنیت غذایی را با £500 به‌ازای هر خانوار تأمین کند، بانک غذا آشکارا مسیر کارآمدتر به همان پیامد نیست، هرچند هزینهٔ هر بستهٔ آن ارزان به نظر می‌رسد.

پیوند با مهندسی نرم‌افزار

بیشتر سامانه‌های مدیریت پرونده برای ثبت برون‌دادها ساخته شده‌اند، چون برون‌دادها آن چیزی‌اند که درون تراکنش رخ می‌دهد (بسته‌ای تحویل می‌شود، فرمی ارسال می‌شود). پیامدها معمولاً بعدتر رخ می‌دهند، اغلب بیرون از پنجرهٔ ثبت معمول سامانه، و نیازمند تصمیم طراحی آگاهانه‌اند: سازوکار پیگیری (محرک نظرسنجی، گردش‌کار تماس مجدد، تمرین پیوند داده) را به‌عنوان قابلیت درجه‌یک بسازید، نه چیزی که برای گزارش سالانه به‌صورت بعدی چسبانده شود. مهندسانی که سکوهای مدیریت کمک‌هزینه یا مدیریت پرونده را برای این بخش می‌سازند باید «رویداد پیامد چیست و چگونه آن را مشاهده می‌کنیم» را پرسش نیازمندی بدانند که پیش از ثابت‌شدن مدل داده پرسیده می‌شود — افزودن فیلد پیامد در مرحلهٔ بعد بسیار دشوارتر از شمارندهٔ برون‌داد است. برای ساختاردهی به آن گفت‌وگوی نیازمندی‌ها نک. پیامدها در برابر برون‌دادها و مدل منطقی، و برای سنجهٔ سریع‌تر و خام‌تری که تیم‌ها وقتی ردیابی پیامد هنوز ساخته نشده به آن دست می‌برند، هزینهٔ هر ذینفع.

دام‌ها

  • گزارش برون‌دادهایی که لباس پیامد پوشیده‌اند. «افراد دسترسی‌یافته» «افراد کمک‌شده» نیست. اگر سنجه را بتوان با لاگ سامانه بدون هیچ تماس پیگیری تولید کرد، تقریباً قطعاً برون‌داد است.
  • دستکاری مخرج. محدود کردن جمعیت پیامد به «کسانی که برنامه را تمام کردند» بی‌سروصدا کسانی را که ترک کرده‌اند — اغلب دشوارترین موارد — کنار می‌گذارد و نرخ ظاهری را باد می‌کند. مخرج را همهٔ کسانی که شروع کردند بگیرید، نه همهٔ کسانی که تمام کردند.
  • نبود وضعیت خلاف‌واقع. شمردن هر کسی که پیامد را کسب کرده، از جمله کسانی که به هر حال می‌کردند، آنچه برنامه خریده را بیش‌ازحد نشان می‌دهد. نک. تحلیل وضعیت خلاف‌واقع.
  • مقایسه میان تعریف‌های ناسازگار پیامد. «دارای امنیت غذایی» سنجیده‌شده با ماژول نظرسنجی اعتبارسنجی‌شده با «دارای امنیت غذایی» خوداظهار در یک فرم رضایت قابل‌مقایسه نیست؛ جدول رتبه‌بندی هزینهٔ هر پیامد فقط وقتی صادقانه است که تعریف‌های پیامد یکی باشند.

منابع